Skok w dal zalicza się do konkurencji lekkoatlelycznych. W dyscyplinie tej zawodnik wykonuje rozbieg i odbijając się z jednej nogi z belki ląduje na piaszczystej skoczni na dwóch nogach. Na krawędzi belki jest listwa z plasteliną. Jeżeli zawodnik w czasie odbicia dotknie tej plasteliny to skok jest nieważny. Wynik skoku mierzy się od linii między plasteliną a belką do ostatniego śladu pozostawionego na piasku. W czasie zawodów zawodnicy wykonują po trzy skoki eliminacyjne, a najlepszych ośmiu wykonuje jeszcze dodatkowo trzy skoki finałowe. Zwycięzcą jest ten zawodnik, który w konkursie odda najdłuższy skok. Rekord świata w skoku w dal wynosi 8,95 metra i został on wykokany przez Amerykana Mike'a Powella w Tokio 30 sierpnia 1991 roku. Najdłuższy skok oddany przez Polaków i stanowiącym tym samym rekord Polski wynosił 8,28 metra i został osiągnięty przez Grzegorza Marciniszyna 14 lipca 2001 roku w Malles. Rekord świata w skoku w dal kobiet wynosi 7,52 metra i został osiągnięty przez reprezentantkę Związku Radzieckiego Galinę Czistiakową 11 czerwca 1988 roku w Leningradzie.